Pazartesi, Mart 12, 2007 - KOLAY FISTIKLI SARMA

     Birkaç gündür yazdığım yazıları yayınlayamıyorum.Daha işin başlangıç aşamasında böyle olması canımı sıktı.Okuduğum bazı yazılarda ve yorumlarda aynı sorunla karşılaşanları görünce bidaha denemek istedim.Umarım aynı sonuçla karşılaşmam.

     Ben kitap okumayı çok seviyorum.Şu an okuduğum kitap da Mehmet Coşkundeniz'in 'Aldatan Kadınlar Anlatıyor' adlı kitabı.Okudukça şaşırıyorum.İnsanlar gerçekten nasıl bu kadar gözlerini karartabiliyorlar diye.Kişiliklerinde mi var bu aldatma içgüdüsü yoksa olaylarmı insanları bu aşamaya getiriyor.

     Erkeklerin aldatmasına da karşıyım ama bunu kadın yapınca helede çocuklu bir kadın yapınca çok kötü duygular hissettiriyor okurken insana.Ben okumaya bile tahammül edemedim bazı yerlerinde.Çocuklarını annelerine ya da bakıcılarına bırakıp sevgililerinin kollarına koşan kadınları anlamaya çalıştım ama anlayamadım.Kınamadım ama evlilikte mutsuzsan ayrıl kardeşim.Neden karşındaki insanı aptal yerine koyuyorsun.Aldatmak sadece eşini aldatmaktır diye düşünüyorlar herhalde.Ya çocuğun!Sevgilinin kollarının arasından çıkıp o çocuğa sarılabiliyorsa bir insan zaten olay bitmiştir.Aynı şey erkekler içinde geçerli tabiiki.Eğer eşinizle mutlu değilseniz verin çocuğu eşinize hayatınızı yaşayın.Ben okurken hep çocukları düşündüm.Masum hiç bişeyden haberi olmayan çocukları.Allah ıslah etsin böyle insanları.

     Hem evli hem çocukları olan hemde sevgili iki insan tanıyorum.İkisiyle de konuştum.Erkek karısının bakımsız olduğunu söyleyip duruyor.Ama kadın kendisine baksada görmüyor zaten.Ayrıca moral bozukluğundan kendine bakacak hali yok.Çocuğum ne olacak diye düşünmekten elini kaldıracak hali kalmamış.Ne yapsa kocası beğenmiyor.Mutlaka kavga edecek bişey buluyor.Adam farkında bile değil,kadının yediği ekmek bile gözüne batıyor.Ayrılmak konusunda da nedendir anlamadım kadını en zayıf noktasından çocuğundan ayırmakla tehdit ediyor kadında ayrılamıyor.Korkmuş birkere, kocasından değil çocuğunu görememekten.Adam rahat.Sevgilisine gelince:Onunda çok iyi bir kocası var.Çok insancıl insanları seven.Karısını da seviyor ayrıca.İki çocukları var.Bu kadınla konuştuğumda da sevgilim her akşam karısının yanında zaten.Eve gidiyor ne olmuşki diyor.(AŞKLARI BATASICALAR)Kocası hiçbirşeyin farkında değil.Farketmesi de çok zor.Karısının sevgilisi arkadaşı çünkü.Çok korkunç sonuçlar doğurmayacağını bilse insan arayıp herşeyi anlatır.Herkesin ızdırabını bitirir.Ama çocuklar belki anasız babasız kalır diye susmak zorunda kalıyorsunuz.Allah aldatılanlara sabır versin.Aldatanları da ıslah etsin.Sadece paylaşmak istedim.Umarım canınızı sıkmamışımdır.Kendimi affettirmek için(eğer bizene kim kimi aldatıyosa diye kızdıysanız)size kolay bir tatlı tarifi yazayım.SEVGİLERLE.

MALZEMELER:

1 paket baklavalık yufka,

1 paket tereyağı ya da margarin

250 gr toz fıstık(ceviz de olabilir)

Şerbet için:

3,5su bardağı su ,

3,5 su bardağı şeker 

1-2 damla limon suyu

YAPILIŞI:Yufkalar paketten uzun dikdörtgenler şeklinde çıkıyor.Bunları kareye yakın olacak şekilde ortadan ikiye bölün.Önce iyice islatın.Sonra her bir yufkaya 1 yemek kaşığı toz fıstığı her yerine eşit gelecek şekilde yayın.Üzerine 1 yemek kaşığı tereyağı gezdirin.Yufkanın bir ucunu kıvırıp(fıstık oklavaya yapışmasın diye)oklavaya sarın.Büzerek oklavadan çıkarın.Yağlanmış tepsiye dizin.Kalan tereyağını üzerine gezdirin.250 derecelik fırında kızarıncaya kadar pişirin.Bu arada su ve şekeri ocağa koyun kaynamaya başlayınca 1-2 damla limon suyu ekleyin.1-2 dakika daha kaynatıp ocaktan alın.Sarma ve şerbet sıcakken şerbeti her tarafa gelecek şekilde dökün.,Ilıkken üzerini kapatın.(eşiniz tırtıklamasın diye)yok öyle değil tabiki .Hazır yufka olduğu için şerbeti biraz zor çekiyor.Çok sıcak örterseniz hamur olabilir.Soğuyup şerbeti çekince üzerini biraz fıstıkla süsleyip servis yapın.Ben ilk kez yaptığım için fıstık ayırmayı unuttum .

                                              AFİYET OLSUN.